آداب ماه رمضان در کشور هند

آداب ماه رمضان در کشور هند

مسلمانان هند ماه مبارک رمضان را مقدس مي شمرند و به این ماه بسيار احترام می گذارند. از کارهای حرام دوری می کنند و غیر مسلمانان نیز برای احترام به مسلمانان حرمت این ماه را نگه می دارند. ماه رمضان در کشور هند آداب و رسوم خاصی دارد در دهه سوم ماه شعبان مسلمانان با غبار روبی و تمیز کردن مساجد خود را برای استقبال از ماه مبارک رمضان آماده می کنند.

ماه رمضان نزد مسلمانان هند با جمعیتی بیش از 200 میلیون نفر از اهمیت خاصی برخوردار است بطوریکه در آستاه فرا رسیدن ماه مهمانی خدا گروههای مردمی و مراکز دست اندرکار امور مساجد اقدام به تعمیر، شست شو و غبارروبی مساجد می کنند.

همچنین مسلمانان با رنگ آمیزی و استفاده از انواع خشبوکننده ها و پارچه های متنوع با تزیین اماکن و مساجد زمینه جذب و حضور بیشتر مردم به این اماکن در این ماه را فراهم می کنند.

مسلمانان روزه دار در این ماه سعی می کنند تا كارهای روزانه خود را تعطيل كنند و به مساجد بروند و کلاس های قرآن تشکیل دهند. همچنین به دلیل اختلاف در سنت به طور معمول اذان مغرب با کمی تاخیر پخش می شود و هنگام نماز صبح نیز اذان کمی زودتر پخش می شود.

مسلمانان در هند به طور معمول ده روز آخر ماه مبارک رمضان را به اعتکاف می گذرانند و توجه خاصی به شبهای قدر دارند به همین خاطر در شب قدر بهترین لباس ها را می پوشند. مسلمانان این کشور در شب بیست و هفتم ماه مبارک رمضان به زیارت قبور مي روند و بر سر مزار آنان قرآن تلاوت می کنند.

در کشور هند، جمعه آخر ماه مبارک رمضان "جمعه وداع" نامیده می شوند

محرم در هند

       محرم در هند

بزرگ‌ترین جمعیت تشیع در جهان در شبه‌ قاره هند و پاكستان است. شیعیان هند در ماه محرم، مراسم باعظمتی را برگزار می‌كنند. در این مراسم به سخنرانی و بیان وقایع كربلا و سینه‌زنی پرداخته می‌شود. آنان علم‌هایی كه معروف به بیرق حضرت ابوالفضل(ع) است در اماكن متبركه خود به نام «امام باره» نگهداری می‌كنند و در روز عاشورا، طی مراسمی دسته‌جمعی بیرون می‌آورند.

شور مصیبت امام حسین(ع) تاثیر فراوانی بر زنان آن دیار باقی می‌گذارد به طوری كه النگوهای خود را می‌شكنند، سر خود را شانه نمی‌كنند، جواهرات بر خویشتن نمی‌آویزند و از پوشیدنی‌هایی به رنگ روشن خودداری می‌كنند. در برخی از شهرهای هندوستان مثل شهر «لكنهو» بناهای مختلفی وجود دارد كه مربوط به پیشوایان شیعه به خصوص شهدای كربلاست و به شكل‌ها و اندازه‌های مختلف ساخته‌اند.
آنان در مراسم عزاداری با كوبیدن بر سینه‌هایشان و زدن زنجیرهای تیغ‌دار بر پشت و سینه‌های برهنه خود و عبور از روی زغال گداخته، مجالس عزا را برگزار می‌كنند. همچنین در خانه‌های شیعیان به تعداد افراد خانواده، ماكت‌هایی شبیه حرم مطهر ائمه اطهار وجود دارد و آنان با روشن كردن شمع یا عود در كنار آنها حماسه كربلا را در قلب‌هایشان زنده نگه می‌دارند. علاوه بر این در هر خانه‌ای فرش عزا گسترده می‌شود و میز و صندلی و تخت و مبلمان كنار می‌رود.