محرم در هند

بزرگ‌ترین جمعیت تشیع در جهان در شبه‌ قاره هند و پاكستان است. شیعیان هند در ماه محرم، مراسم باعظمتی را برگزار می‌كنند. در این مراسم به سخنرانی و بیان وقایع كربلا و سینه‌زنی پرداخته می‌شود. آنان علم‌هایی كه معروف به بیرق حضرت ابوالفضل(ع) است در اماكن متبركه خود به نام «امام باره» نگهداری می‌كنند و در روز عاشورا، طی مراسمی دسته‌جمعی بیرون می‌آورند.

شور مصیبت امام حسین(ع) تاثیر فراوانی بر زنان آن دیار باقی می‌گذارد به طوری كه النگوهای خود را می‌شكنند، سر خود را شانه نمی‌كنند، جواهرات بر خویشتن نمی‌آویزند و از پوشیدنی‌هایی به رنگ روشن خودداری می‌كنند. در برخی از شهرهای هندوستان مثل شهر «لكنهو» بناهای مختلفی وجود دارد كه مربوط به پیشوایان شیعه به خصوص شهدای كربلاست و به شكل‌ها و اندازه‌های مختلف ساخته‌اند.
آنان در مراسم عزاداری با كوبیدن بر سینه‌هایشان و زدن زنجیرهای تیغ‌دار بر پشت و سینه‌های برهنه خود و عبور از روی زغال گداخته، مجالس عزا را برگزار می‌كنند. همچنین در خانه‌های شیعیان به تعداد افراد خانواده، ماكت‌هایی شبیه حرم مطهر ائمه اطهار وجود دارد و آنان با روشن كردن شمع یا عود در كنار آنها حماسه كربلا را در قلب‌هایشان زنده نگه می‌دارند. علاوه بر این در هر خانه‌ای فرش عزا گسترده می‌شود و میز و صندلی و تخت و مبلمان كنار می‌رود.